مشخصات مقاله

از واحدهاي اتيك تا اميك در مطالعۀ ساختاري قصه هاي عاميانه

مترجم:معصومه طالبي
نويسنده:الن داندس

ادبيات ،شماره پياپي 199، ،سال 17،، شماره در سال 7، ارديبهشت، 1393، صفحه 15-21
نوع مطلب: مقاله
اتيك 1 و اميك 2 واحدهايي هستند كه در زبان شناسي براي بيان تمايز ميان نظام هاي آوايي و واجي به كار برده مي شوند. اين دو اصطلاح در قياسي تمثيلي اولين بار توسط كنت پايك براي تحليل و تبيين رفتارهاي انساني استفاده شدند. طبق نظري? پايك، واحدهاي آوايي (اتيك) غيرساختاري هستند و مانند درون مايه و نوع-قصه و واحد هاي واجي (اميك) ساختاري و قابل مشاهده اند. ارائه « موتيفم » بدين گونه او ميان واحد كمين? قديمي -درون مايه- و واحد جديد -خويشكاري- تمايز قائل شد و واحدي را به نام كرد. روايت شناسان ديدگاه پايك را در تحليل متن هاي روايي به كار بردند. رويكرد اتيك از معيارهاي برون متني در طبقه بندي قصه ها بهره مي گيرد و رويكرد اميك از معيارهاي درون متني استفاده مي كند. آلن داندس، پژوهشگر فرهنگ عامه، از محققاني بود كه با در نظر داشتن الگوي ولاديمير پراپ و نظري? پايك به طبقه بندي قصه ها پرداخت و با تحليل و تبيين و بيان نارسايي ها و را وضع كرد كه ظهور « آلوموتيف » ضعف هاي طبقه بندي آرنه-تامپسون و پراپ، پيشنهاد پايك را -موتيفم- پذيرفت و اصطلاح عيني همان خويشكاري است؛ به عنوان مثال، آزمون قهرمان، موتيفم محسوب مي شود و مصداق هاي آن مانند جان سالم به در بردن از در خانه اي كه باز و بسته مي شود، غاري كه باز و بسته مي گردد، درخت يا قايق شكاف خورده و حيوانات خطرناكي كه از خانه محافظت مي كنند، آلوموتيف هاي آن هستند.
پي دي اف مقاله

ديگر مقاله هاي اين شماره  
نظر كاربران

 

تعداد نظرات:0
تعداد مشاهده:304
تعداد مشاهده متن پي دي اف :227
اضافه كردن نظر جديد
پست الكترونيكي:
 
نام فرستنده:
نظر: