مشخصات مقاله

بررسي نقش كمي وكيفي اعداد در معماري اسلامي
هنر ،شماره پياپي 168، ،سال 14،، شماره در سال 12، شهريور، 1391، صفحه 12-17
کلید واژه ها : معماري اسلامي,اعداد
نوع مطلب: مقاله
از منظر هستي¬شناسي اسلامي، هستي از عوالم چندگانه¬اي تشكيل شده است كه در پايين¬ترين مرتبه عالم ماده و طبيعت، و در بالاترين آن، ذات الهي وجود دارد. در اين ميان، عالم مثال يا ملكوت قرار دارد. چنين باوري معناي هر چه در عالم خاكي ديده مي¬شود را در عوالم بالاتر مي¬يابد. از اين منظر هر پديده¬اي در عالم طبيعت، سايه و تصويري از حقيقتي در عوالم بالاتر است. به عبارت ديگر، وجود هر شيء در عالم ماده، آيه، نماد و نشانه¬اي از وجودي عظيم¬تر در عوالم بالاتر است و هر جزء از عالم طبيعت، به منزله آيينه¬اي است كه صفتي از صفات خداوند را به تصوير مي¬كشد. نگرش آيه¬اي به عالم طبيعت در هنر و معماري اسلامي بازتاب يافته است و معماران مسلمان به روش¬هاي مختلف به تصويرگري نمادينِ عالم ملكوت پرداخته-اند. تصوير باغ بهشت، استفاده از معناي نمادين آيينه آب و نقش نور، توجه به معناي رنگ¬هاي گوناگون و استفاده از نقش نمادين اعداد در هندسه¬ي بنا و آرايه¬ها، نمونه¬هايي از اين دست¬اند. بر اين اساس مي¬توان اساس نمادپردازي در معماري دوران اسلامي¬را بازخواني مفهوم آثار با توجه به معناي آن ها در عالم مثال دانست. در معماري اسلامي، اين امر به دو روش كلي انجام مي-شود. روش نخست، «محسوس¬كردن عالم مثال» مي¬باشد كه در اين روش كيفيت¬هاي موجود در عالم مثال به نحوي كه قابل درك با حواس پنجگانه اين جهاني باشد، به مخاطب ارائه مي¬گردد. استفاده از تصوير باغ بهشت، نمود آينه، استفاده از سايه و نور نمونه¬هاي اين تصويرسازي زميني از بهشت مثالي هستند. روش ديگر كه روشي متعالي¬تر و رمزآلودتر است، «عروج انديشه به عالم مثال» يا بالاتر رفتن از عالم محسوسات است كه به كمك تعقل ميسر مي¬گردد. تفكر عقلايي در اين زمينه به معناي جست¬وجوي روابط دروني و ذهني ميان عناصر مختلف معماري است . اساس چنين رويكردي را مي¬توان در نقش نمادين اعداد دانست.
پي دي اف مقاله

ديگر مقاله هاي اين شماره  
نظر كاربران

 

تعداد نظرات:0
تعداد مشاهده:2123
تعداد مشاهده متن پي دي اف :913
اضافه كردن نظر جديد
پست الكترونيكي:
 
نام فرستنده:
نظر: